וְהָיָה֙ אֲר֣וֹן יְהוָ֔ה בָּ֖א עִ֣יר דָּוִ֑ד וּמִיכַ֨ל בַּת־שָׁא֜וּל נִשְׁקְפָ֣ה ׀ בְּעַ֣ד הַחַלּ֗וֹן וַתֵּ֨רֶא אֶת־הַמֶּ֤לֶךְ דָּוִד֙ מְפַזֵּ֤ז וּמְכַרְכֵּר֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וַתִּ֥בֶז ל֖וֹ בְּלִבָּֽהּ׃
און עס איז געװען, װי דער אָרון פֿון גאָט איז געקומען אין דָוִדס-שטאָט, אַזױ האָט מִיכל די טאָכטער פֿון שָאולן אַרױסגעקוקט דורכן פֿענצטער, און האָט געזען דעם מלך דָוִדן טאַנצן און שפּרינגען פֿאַר גאָט, און זי האָט אים פֿאַראַכט אין איר האַרצן.
Rav Hirsch
פזז .ויפוו זרועי ידיו: einerseits מפַנֵן ומכרכר (Sam. II. 6, 16) eine außerordentliche Kraftäußerung, andererseits: כלי פז ,עטרת פז, sehr wertvolles Gold; die Verwandtschaft dieser Bedeutungen ist dunkel.
Radak
ויפוזו זרעי ידיו, his hands and arms kept getting stronger, i.e. he acquired the means to punish those who had slandered him. We encounter the expression מפזז in Samuel II 6,16 as a description of strength. It appears there next to the word מכרכר, a variation of the root פזז having a similar meaning, when applied to the legs. What was the source of Joseph’s strength?
Rashbam
ויפוזו, leaping in a wild dance, as in Samuel II 6,16. Here the expression is applied to Joseph’s hand, arms. In Samuel the word כרכר describes parallel motions with the legs. The image conveyed by the word is that of twirling one’s limbs.